ಈಗ ನಾನು ಮೂಕನಾಗಿ ನಾಮದ ಚಿಲುಮೆಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿರುಸು ಕಾಲಾಕುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಬೆಳಗಿನ ಚುಮು ಚುಮು ಚಳಿಯು ಮುತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತಿದೆ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕೋತಿಗಳು ಮರದಿಂದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಂಗನೆ ಹಾರುತ್ತಾ ಇವೆ.
ಈ ಕೋತಿಗಳು ಚಂಗನೇ ಹಾರಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ ನಾನು ಸಮುದ್ರೋಲಂಘನ ಮಾಡಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪತ್ರಕರ್ತನನ್ನು ಕಾಣಲು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಿಂದ ತುಮಕೂರಿಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಿರಿಯ ಗೆಳೆಯರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಂತಹವುದನ್ನು ಏನು ಕಂಡರು ಎಂಬ ಸಾವಿರಾರು ಯಕ್ಷ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೇ ತೂರಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಉತ್ತರವೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಜಿಂಕೆ ಕೆನೆಯುವ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ, ಆಗ ನಾನು ಕೂಡ ಆ ಹಿರಿಯ ಗೆಳೆಯರು ಇಗೋ ಬಂದೆ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾರೇನೋ ಎಂದು ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣಾಯಿಸಿದರೆ ಕಾಡಿನ ಮರಗಳಲ್ಲಿನ ಎಲೆಗಳು ಒಂದೂ ಅಲುಗಾಡದೆ ಮೌನವಾಗಿವೆ, ಓ ಎಲ್ಲೋ ದೇವ್ವವೇನೋ ಕೂಗಿರಬೇಕೆಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುವುದೇ ಆ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಗೆಳೆಯರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೋಹಿಸುವಂತಹವುದೇನಿದೆ, ನಾನೇನು ಸುಂದರ ಹುಡುಗಿಯೇ, ಮಹಿಳೆಯೇ ಹೋಗಲಿ ಅನುಗಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಪ್ರೇಯಸಿಯೋ ಛೇ– ನನ್ನ ತಲೆ ಗಿರನೇ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಇದೆ.
ಯಾವ ಮೋಹನ ಮುರಳಿ ಕರೆಯಿತೋ ನನಗಂತೂ ಎಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಿದರೂ ತಲೆಯೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿಯಾಯಿತೆ ವಿನಃ ಅವರೇಕೆ ನನ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಲು ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಲೆ ತಿರುಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ತಲೆ ತಿರುಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತೇನೋ ಅಂತ ಕಾಡಿನ ಮರವನ್ನು ತಬ್ಬಿದಾಗ ಮರ ಹೇಳಿತು ಅಯ್ಯೋ ಮಂಕೆ ಮರವನ್ನು ತಬ್ಬಲು ನಾನೇನು ನೀನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗೀನ ಅಂದಂಗೆ ಹೇಳಿದಂತಾಗಿ ಕೈ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಆಕಾಶ ದಿಟ್ಟಿಸಿದರೆ ಲೋಹದ ಹಕ್ಕಿಯು ಇನ್ನೂ ಬಂದೇ ಇಲ್ಲ, ಆ ಹಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಬರುತ್ತಿರುವ ಹಿರಿಯ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ತೋರಬೇಕೋ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದ ಅಳಿಲ ಕೇಳಿದರೆ, ಅಳಿಲು ಹೇಳಿತು, ಆಕಾಶದೆತ್ತರಕ್ಕೆ ತೇಲಬೇಡ ಗೆಳೆಯ ಅವರು ನಿನ್ನ ನೋಡಲು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಮಾನವ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ಬುದ್ಧನಂತೆ ನಿನಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿನಗೆ ನೀಡಲು ಬರುತ್ತಿರಬಹುದು, ಅವರನ್ನು ತಂಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿ ನೀರ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಈಜುವ ಮೀನಂತೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಬಿಡು ಗೆಳೆಯ ಅಂದಿತು.
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಿಂದ ಬಂದು ನನಗೆ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಆರ್ಹತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆಯೇ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತೇನೆ, ಅಯ್ಯೋ ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯಾದರೂ ನನ್ನ ಯೌವ್ವನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರಬಾರದಿತ್ತೇ ಎಂದು ಅಲವತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಯ್ಯೋ ಅವರು ಬಂದು ನನ್ನ ತಬ್ಬಲು ಇನ್ನ ಮೂರೇ ದಿನ — ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಇದೆ, ಏನೋ ಒಂದು ತರಹ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರದಂತಹ ಸಂಕಟ ನನ್ನೊಳಗೆ ಆಗುತ್ತಾ ಇದೆ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದ, ಓದಿದ ಗೆಳೆಯರು ಅಯ್ಯೋ ಇಂತಹ ಹುಚ್ಚನನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತಿರುವವರು ಹುಚ್ಚರರಿಬೇಕು ಎಂಬ ಗೇಲಿಯ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಚಿಂತೆಗೆ ದೂಡುತ್ತವೆ.
ಈಗ್ಗೆ ಒಂದೂವರೆ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಯಲಿಯೂರು ಎಂಬುವವರು ಫ್ರೆಂಡ್ಶಿಪ್ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿ, ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡುವಂತೆ ಮೆಸೇಜ್ ಹಾಕಿದ್ದರು, ನಾನು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ನಂಬರ್ ಕಳಿಸಿದೆ ಆಗ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು ನೋಡಿ ಸಮುದ್ರದಗಲದ ಸ್ನೇಹವೆಂಬ ಛತ್ರಿ.
ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಯಲಿಯೂರು ಅವರು “ನನ್ನ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಸೌಂದರ್ಯ ಗಣಿಯಂತಿದ್ದ ದೇವದಾಸಿ ಹುಡುಗಿ” ಅನುಭವ ಕಥನವನ್ನು ಓದಿ ಕಣ್ಣೀರ ಕೋಡಿ ಹರಿಸಿರುವುದಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನದಾಳವನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಆ ನಂತರ ವಾಟ್ಸ್ ಆಫ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರು ಪಿಸುಮಾತುಗಳು ಪ್ರೇಯಸಿಯ ಕೋಮಲವಾದ ಮಾತುಗಳಂತೆ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದವು, ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳು, ನನ್ನ ಚಿಂತನೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಾಳೆಯಾಗ ತೊಡಗಿದವು, ಅವರು ನಾನು ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪುರವರ ಅಭಿಮಾನಿ ಇದರಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿ 1978ರಲ್ಲೇ ಮಂತ್ರಮಾಂಗಲ್ಯ ಮದುವೆಯಾಗಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು.
ನಾನು ಇತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಇನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಪ್ಪಾಜಿ ಎಂದು ಕರೆಯಬೇಕಿನಿಸಿದೆ ಅಂದೆ, ಅವರು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಅಂದರು, ಆಗ ಸ್ವರ್ಗದ ಭಾಗಿಲು ತೆರೆÀದುಕೊಂಡಿತು, ಪ್ರತಿ ದಿನ ನನ್ನ ಬರಹ, ಅವರ ಹವ್ಯಾಸ, ಅವರು ಏನಾಗಿದ್ದರು, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಹೋದರು ಎಂಬುದೆಲ್ಲಾ ಚಿಟಿ ಚಿಟಿ ಮಳೆಯಂತೆ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರು.
ಆಗ ಅಪ್ಪಾಜಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತೇರ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ಮೆಸೇಜ್ ಹಾಕಿದೆ, ಈ ತಬ್ಬುವಿಕೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಈಡೇರುತ್ತದೆಂದು ನಾನು ಕನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಈಗ ಅದು ಈಡೇರಲು ಮೂರು ದಿನಗಳು ಮಾತ್ರ ಇದೆ, ಈ ಹಿರಿಯ ಗೆಳೆಯರು ಬರುವ ದಿನವನ್ನು ಅಮರ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬರೆದ ಪ್ರೇಮ ಕಥನಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ “ಆರದ ಪ್ರೇಮದ ದೀಪ” ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಹೊರ ತರಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದೆ, ಅದೂ ಸಹ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ಬಂದ ದಿನ ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತರಾದ ದಿನೇಶ್ ಅಮಿನ್ ಮಟ್ಟು ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆ, ಗೆಳೆಯ ಪೌರಾಡಳಿತ ನಿರ್ದೇಶನಾಲಯದ ನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ರವೀಂದ್ರ.ಪಿ.ಎನ್. ಆವರು ಸಮಾರಂಭ ಉದ್ಘಾಟಿಸಲಿದ್ದು, ಬಾ.ಹ.ರಮಾಕುಮಾರಿಯವರು ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದರೆ, ಮುರಳೀಧರ ಹಾಲಪ್ಪನವರು ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಲಿದ್ದು, ನವೆಂಬರ್ 22ರ ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 10.30ಕ್ಕೆ ಈ ಸಮಾರಂಭ ನಡೆಯಲಿದ್ದು, ಅಂದು ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಯಲಿಯೂರು ಅವರು ತುಮಕೂರಿಗೆ ಆಗಮಿಸಲಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಹೃದಯದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅವರೇ ಬಂದು ನನ್ನ ತಬ್ಬಲು ಏಕೆ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರ ಎದೆಯಾಳದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡಲಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಯಾರು.
ಹನುಮಂತಯ್ಯನವರೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ ಅವರ ಪರಿಚಯ: ಇದುವರೆಗೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನನ್ನ ಸಾಧನೆ ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೋ-ಇಷ್ಟೋ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬದುಕಿರುವೆ ಅಷ್ಟೇ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಡು ಬಯಸಿಲ್ಲ ನೋವುಂಟು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನೀವೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನ್ನ ಕೆಲವು ವಿವರಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಹೆಸರು : ವೈ.ಎನ್. ಹನುಮಂತಯ್ಯ
ಜನನ :ಜೂನ್ 13, 1951. ಮಂಡ್ಯ ತಾಲೂಕಿನ ಯಲಿಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ : ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಾಗೂ ಪ್ರೌಢ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಶ್ರೀ ಆಂಜನೇಯ ಸ್ವಾಮಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಎಲಿಯೂರು.
1971 ರಲ್ಲಿ ಮಂಡ್ಯದ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಾಲಕರ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಬಿಎಸ್ಸಿ ಪದವಿ.
ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆ: ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ನೀರಾವರಿ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ 1973 ರಿಂದ 2011 ರವರೆಗೆ 38 ವರ್ಷ 3 ತಿಂಗಳುಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆ. 30.6.2011 ರಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ವಾಸ : 2012 ರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಮೆಲ್ಬರ್ನಲ್ಲಿ
ಹವ್ಯಾಸ: ಸಾಹಿತ್ಯದ ಓದು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಲೇಖನ ಬರೆಯುವುದು, ನಾನು ಇಚ್ಚಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ದೂರವಾಣಿ ಮಾತುಕತೆ , ಚಿತ್ರ ಸಂಗೀತ ಕೇಳುವುದು, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮಿ. 1965 ರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವುದೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯಗಳನ್ನು, ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಿಸುವುದು . ನಂತರದ ನನ್ನ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕ್ರೀಡೆ ಟೆನ್ನಿಸ್ ಮತ್ತು ಫುಟ್ಬಾಲ್.
ಪ್ರವಾಸ ಪ್ರೇಮಿ.
ಇಷ್ಟಪಡುವುದು : ಆರೋಗ್ಯಕರ ಧನಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ , ಒಳ್ಳೆಯ ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಸಂಪರ್ಕ ಪಡೆಯಲು ಕಾತುರತೆ, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ಚಾಚಲು ಹಾತೊರೆಯುವುದು, ಸರಳ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ.
ಜೀವನದ ಗುರಿ : ನನ್ನ ನೆರಳನ್ನು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಬೀಳಿಸದೆ ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದೆ ಬದುಕುವುದು, ಯಾರ ಮೇಲೂ ಅವಲಂಭಿಸದೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಿ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ತೆರಳುವುದು, ಅದು ಹಿಂದೆ ಆಗಲಿ ಇನ್ನು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಆಗಲಿ. ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಏನು ಇಲ್ಲ. ಬದುಕು ನನಗೆ ಏನು ನೀಡಿದೆಯೋ ಅದಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಇಂತಹ ಅಪ್ಪಾಜಿಯು ನನ್ನ ಕಾಣಲು ಬಂರುತ್ತಿರುವುದು ನನ್ನ ಪುಣ್ಯ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಕಾಣಬೇಕೆಂದರೆ ನನ್ನದೊಂದು ಷರತ್ತು ಇದೆ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಅಂದಾಗ ಅದೇನು ಹೇಳು ಕಂದ ಅಂದರು, ಆಗ ನಾನೇಳಿದೆ ನಾನು ಬದುಕಿರುವ ತನಕ ನನಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಪ್ಪಾಜಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ನೋಡದೆ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಅಪ್ಪಾಜಿ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ವರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ ನಾನೀಗ ನನಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಂಕಟ, ನೋವು, ಅವಮಾನ, ನನಗೆ ಧಕ್ಕದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಅಪ್ಪಾಜಿಯಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಇಗೋ ಅಪ್ಪಾಜಿ ನಿಮ್ಮ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನೀವು ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನನಗೆ ಮಾತುಗಳು ಬಾರದಿರುಬಹುದು, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹೃದಯ ಒಡೆದು ಹೋಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಸತ್ತ ದಿನ ಏನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ, ಅಳುವವರಿದ್ದರೆ ಅತ್ತವರ ಕಣ್ಣೀರಷ್ಟೇ ಅಪ್ಪಾಜಿ, ನಾವು ಗಳಿಸಿದ ಹಣ, ಸಂಪತ್ತು. ಆಸ್ತಿ, ಬಂಗಲೆ, ಯಾವು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲಾರವು, ಅದಕ್ಕೇಕೆ ಅದು ನನ್ನದು, ಇದು ನನ್ನದು ಎನ್ನವುದಕ್ಕಿಂತ ನೀವು ನನ್ನ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಎಂದು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.
ಅಪ್ಪಾಜಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚ ಏನಾದರೂ ಮಾತನಾಡಲಿ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಗೊಡಬೇಡಿ, ಪ್ರಪಂಚವಿರುವುದೇ ಹಾಗೆ, ಅದರ ಚಿಂತೆ ನಮಗೇಕೆ, ನೀವು ನನ್ನ ಅಪ್ಪಾಜಿಯಷ್ಟೇ ಮತ್ತೇನು ಅಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೇನು ಬಯಸಲಾರೆ ಅಯ್ಯೋ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಬ್ಬಲು ಇನ್ನೂ ಮೂರು ದಿನ ಕಾಯಬೇಕು, ಈ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಮೂರು ಯುಗಗಳಾದರೂ ಆಗಬಹುದು.
ಅಪ್ಪಾಜಿ ನೀವು ಬಂದಾಗ ಕಣ್ಣೀರ ಕಟ್ಟೆಯೊಡಯದಿರಲಿ—-
ಅಂದು ಆಕಾಶ-ಭೂಮಿ ಹಸಿರಾಗಿ ನಗಲಿ ಬನ್ನಿ ಅಪ್ಪಾಜಿ—- ನಿಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ—
-ವೆಂಕಟಾಚಲ.ಹೆಚ್.ವಿ.